Dawno, dawno temu Sulejówek był zwykłym zalesionym terenem, usytuowanym na środkowym Mazowszu. Ale już w XV w. stopniowo wyłaniały się spośród drzew i krzewów pojedyncze domy.
Rok 1526: w aktach wcielonej do Korony dzielnicy mazowieckiej wystąpuje wzmianka o wsi szlacheckiej Sulewo, liczącej kilka chat i karczmę, stanowiącej własność cześnika czerskiego - Stanisława Okunia, a położonej w parafii Długa Kościelna.
Rok 1538: nowo założone miasto Okuniew stało się na 400 lat ośrodkiem administracyjnym dla Sulewa.
Rok 1630: Sulejewo wystąpiło jako płatnik dziesięciny. W połowie osiemnastego wieku po raz pierwszy w dokumentach pojawiła się nazwa Sulejówek
Kiedy z Okuniewa ucieka szwedzki król ścigany przez walecznych Litwinów - był rok 1705. Niestety wzniecono pożar i miasteczko płonie.
Drugi rozbiór zastaje miasto odbudowane, a austriacka komora celna i bliskość pruskiej granicy wpływa na jego znaczny rozwój. Rozpoczyna się ruch w zajazdach i na jarmarkach, ożywiają się uliczki i place targowe. Rzemieślnicy pracują w wrsztatach i na rynku, zawsze znajduje się chętny na ich towary. Pobliski folwark i wieś Sulejówek dostarczają żywność.
Pojawiają się kupcy,chłopi z towarem, bartnicy z miodem, cieśle z siekierami, chętni do pracy przy wyrębie.
Porządek, spokój zakłócał pobór do wojska, do którego Austriacy wcielali na czas nieograniczony. Brani byli chłopi i mieszczanie. Maleńki Sulejówek składający się z paru domów i kilkudziesięciu mieszkańców, bardzo cierpiał.
Nadchodzą lata wielkich kampanii napoleońskich. Okuniew, Sulejówek i okoliczne ziemie są świadkiem walk i przemarszów. Nie tylko legioniści, ale czterdziestotysięczna armia polska zdobywa kolejne przyczółki zaborów.
W Księstwie Warszawskim. Okuniew, jak każde miasto ugina się pod ciężarem aprowizacyjnym, w bój wyruszają nawet pięćdziesięciolatkowie. Jest jednak miasteczkiem ważnym na mapie administracyjnej kraju. Tu znajduje swą siedzibę podprefektura i sąd. Staje się siedzibą powiatu.
Rok1830. Powstanie listopadowe. Okoliczne tereny są świadkiem zgrupowań, walk i przemarszów wojsk powstańczych. W Okuniewie był przez pewien czas sztab główny, a brat właściciela dóbr, gen. bryg. hr. Tomasz Łubieński otrzymuje rozkazy:
- Pułk III ułanów przybywa do Okuniewa dnia 13. lutego,
- Pułk jazdy wojewody krakowskiego z Warszawy na Okuniew do Dobrego -dnia 16. lutego
- Bateria czwarta artylerii konnej przybywa do Miłosny dnia 13. lutego.
A oto fragment wspomnień gen. Ignacego Kruszewskiego:
(...) "Przybywszy do Okuniewa, gen. Chłopicki rozporządził dywizją gen. Szembeka do boju, a sam udał się naprzód ku Stanisławowu. Wyjechawszy w las spotkaliśmy rejterującą dywizję Skrzyneckiego. Wydał mu Chłopicki rozkazy i przepuścił kolumny. Gdy ostatni oddział przepuściliśmy i już z dala kozacy pokazywać się zaczęli, zawrócił Chłopicki z powrotem ku Okuniewu. (...) Czekaliśmy wyszykowani do boju pod Okuniewem. Przed wieczorem dopiero Moskale w kilku kolumnach wysunęli się z lasu i otworzyli mocny ogień armatni, lecz me postępowali naprzód. To był mój chrzest wojenny. Pierwszy raz widziałem padające obok wielkie, małe kule lub granaty, zabijające rodaków, niszczące biedne miasteczko Okuniew."
Ogień ten trwał aż do nocy. Okuniew płonie, po raz drugi. Po powstaniu traci na znaczeniu. Władze powiatowe zostają przeniesione do Mińska.
Mijają lata. W Sulejówku powiało cywilizacją. Wszyscy biegną, by zobaczyć otwarcie stacji kolejowej w Miłośnie. Pojawiają się pierwsi podróżni.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Sulejówek stał się popularną miejscowością o charakterze letniskowym. Nowi właściciele działek- najczęściej mieszkańcy Warszawy, budowali drewniane domy letniskowe w stylu "szwajcarskim". Domy te wznoszone bez dokładnych planów były ładne, ozdobione werandami, balkonami, gzymsami i tarasami. Dachy z facjatami są podobne a równocześnie różne. Wokół domów były piękne ogrody, pełne krzewów i kwiatów, otoczone równie pięknymi, rzeźbionymi parkanami.
Tak budowano na przełomie XIX i XX wieku w całej Polsce, a nawet Europie. Domy otrzymywały nazwy "Willa Gwiazda", "Willa Kaprys".
Później w latach trzydziestych tworzono nazwy od imion kobiet: "Willa Wanda", "Willa Helena".
Domy w lesie- to zdrowe powietrze. Jeśli były obszerne- latem przynosiły dochód, bo wynajmowano mieszkania letnikom z Warszawy. 
W latach dwudziestych posiadali tu swoje domy twórcy niepodległego państwa polskiego. W 1920 roku w dworku "Siedziba" osiedlili się Zofia i Jędrzej Moraczewscy.
Jędrzej Moraczewski był pierwszym premierem rządu niepodległego państwa polskiego.
W 1921 roku, za namową pani Zofii Aleksandra Piłsudska kupiła willę "Otradno". Kilka lat później, według projektu architekta prof. Kazimierza Skórewicza, Komitet Żołnierski wybudował dla Marszałka Józefa Piłsudskiego willę "Milusin".
Z inicjatywy Ignacego i Heleny Paderewskich wzniesiono budynek Fundacji "Helin" przeznaczony dla samotnych kobiet z inteligencji. 
Mieszkańcami Sulejówka byli również Maciej Rataj i Stanisław Grabski. W latach trzydziestych utworzono Stowarzyszenie Przyjaciół Sulejówka, którego pierwszym prezesem został Jędrzej Moraczewski.
Na niedzielny wypoczynek przyjeżdżała z Warszawy młodzież skupiona w organizacji paramilitarnej "Sokół", budząc zachwyt pięknym umundurowaniem. Nazwiska sławnych ludzi, którzy tu się osiedlili przyciągają jak magnes, toteż przybywają i tacy, którzy chcą być bliski stolicy i "tych najważniejszych" w kraju. Miasto zaludniało się, powstawały szkoły. W 1920 r. uruchomiona została w Cechówce szkoła, która w 1933 r. otrzymała imię Marszałka Józefa Piłsudskiego.
W 1937 r. wzniesiony został budynek szkoły-pomnika Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego.
Ważnymi wydarzeniem w życiu miasta było założenie Ochotniczej Straży Pożarnej w Cechówce. Miało to miejsce w 1925 r.
Życie towarzyskie naszego miasta skupiało się w parkach: "Myśliwskim", ze sceną i salą do tańca oraz w "Spacerowym". Bawiono się tam do białego rana.
Osiedle "wojskowe" dało mieszkańcom rozrywkę w postaci kina Wostok i basenu.
Przez wiele lat, w miejscu obecnego muzeum J. P. na koniec tygodnia odbywały się potańcówki na wolnym powietrzu- przygrywała prawdziwa orkiestra, na deskach obracały się taneczne pary, obok serwowano pączki i różne napoje.
Przy ul. Żeromskiego w miejscu, gdzie obecnie stoi kościół, przed laty, klub Victoria zorganizował sportowe atrakcje w postaci kortu tenisowego i boiska do piłki siatkowej- w stojącej tam także altanie młodzi zakochani organizowali wieczorne spotkania.
============================================================================
K a l e n d a r i u m
1 kwietnia 1939 roku został powołana gmina Sulejówek w powiecie warszawskim. W skład gminy weszły następujące miejscowości: Sulejówek, Cechówka, Zorza, Żurawka, Żwir, Szkopówka, część Długiej Szlacheckiej i Woli Grzybowskiej.
1946 r. odbył się w Warszawie symboliczny pogrzeb Macieja Rataja zamordowanego w Palmirach, Rataj miał swą letnią siedzibę we wsi Żwir. W gminie Sulejówek zmieniono nazwę wsi Żwir na Ratajewo.
1952 r. nastąpiły zmiany administracyjne. Gmina Sulejówek została włączona do powiatu otwockiego.
1953 r. na poligonie powstał Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej (WITPiS)
Osada Cechówka rozwijała się przy stacji kolejowej Miłosna, co powodowało różne komplikacje.
W 1954 r. zmieniono nazwę Cechówka na Miłosna.
18 lipca 1962 roku Sulejówek otrzymuje prawa miejskie. W skład miasta weszły następujące miejscowości: Sulejówek, Miłosna, Żurawka, Ratajewo, Szkopówka, część Długiej Szlacheckiej i Woli Grzybowskiej.
1971 r. na granicy gmin Miłosna i Sulejówek zostaje odsłonięty Pomnik Ofiar Cywilnych 1939 r.
1975 r. Sulejówek przeszedł do województwa stołecznego warszawskiego.
1983 r. Sulejówek przyjął herb z symbolami lasów i mazowieckich piasków.
1989 r. zakończono trwającą 10 lat budowę sieci gazowej.
1990 r. w dzielnicy Miłosna oddana została nowa przychodnia lekarska.
1994 r. powstała automatyczna centrala telefoniczna.
1996 r. powstała stacja uzdatniania wody i oczyszczalnia ścieków. Rozpoczęto budowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.
1999 r. Sulejówek znajduje już się w województwie mazowieckim i powiecie mińskim
11 listopada 2000 r. odbyła się niezwykła uroczystość. Miasto Sulejówek zwróciło Fundacji Rodziny Józefa Piłsudskiego Dworek Milusin i nawiązując do tradycji przyjęto nowe symbole: herb, flagę, sztandar i hejnał.
Na zdjeciu autor kalendarium p. Irmina Matyjasek Jałowiecka.
(treść: przedruk z różnych wydań gazetki oraz wspomnienia autora)